JESTEŚ TUTAJ: Strona głównaEdukacjaGPWEkspertAnaliza FundamentalnaAnaliza Wskaźnikowa
Drukuj Poleć A A

Analiza Wskaźnikowa

Jedną z najprostszych, a zarazem bardzo użyteczną metodą analizy finansowej spółki jest analiza wskaźnikowa. Za pomocą prostych w konstrukcji wskaźników możemy ocenić kondycję finansową spółki pod różnymi aspektami. Przy ich analizie należy pamiętać, że wartości poszczególnych wskaźników należy odnosić do średniej w branży, w której działa przedsiębiorstwo. Nie zasadne jest porównywanie wskaźników spółek z różnych sektorów, gdyż charakterystyka różnych biznesów może być całkiem odmienna, a przez to rentowności czy stopa zadłużenia, mogą być zupełnie nieporównywalne. Standardowo wyróżnia się 5 grup wskaźników:

  1. Wskaźniki płynności
  2. Wskaźniki zadłużenia
  3. Wskaźniki rentowności
  4. Wskaźniki obrotowości
  5. Wskaźniki rynkowe

 

Wskaźniki płynności

Analiza płynności koncentruje się na analizie krótkoterminowych aktywów i pasywów wykazywanych w sprawozdaniu z sytuacji finansowej. Wskaźniki płynności mierzą bowiem zdolność jednostki do terminowego regulowania jej zobowiązań o terminie wymagalności nieprzekraczającym 1 roku. Najczęściej wyróżnia się 3 podstawowe rodzaje tych wskaźników:

 

  1. Wskaźnik płynności bieżącej
  2. Wskaźnik płynności podwyższonej
  3. Wskaźnik płynności natychmiastowej (gotówkowej)

 

 

Wartość tego wskaźnika powinna zawierać się w przedziale 1,2-2. Jeżeli wartość wskaźnika spadnie poniżej dolnej granicy to oznacza, że jednostka może mieć problemy z płynnością, a więc może nie być zdolna do regulowania zobowiązań w terminie. Jeżeli będzie ona wyższa, może to świadczyć o braku efektywności w danej firmie.

 

Jako, że zapasy są tradycyjnie uznawane za najmniej płynne składniki aktywów bieżących, w celu określenia krótkoterminowej wypłacalności firmy często obliczany jest również wskaźnik płynności podwyższonej:

 

 

Zapasy są wyłączone, ponieważ w przypadku trudności finansowych w jednostce, istnieje duże prawdopodobieństwo, że kwota uzyskana ze sprzedaży zapasów będzie dużo niższa niż ich wartość księgowa. Zgodnie z teorią, wartość wskaźnika płynności podwyższonej powinna kształtować się na poziomie od 1-1,2. Podobnie jak w przypadku wskaźnika płynności, niższa wartość tego wskaźnika może być sygnałem ostrzegawczym sugerującym, że w przedsiębiorstwie mogą wystąpić problemy z płynnością. Natomiast przekroczenia górnej granicy może świadczyć o nieefektywnym gospodarowaniu przez jednostkę kapitałem obrotowym.

 

Kolejnym wskaźnikiem należącym do grupy wskaźników płynności jest wskaźnik płynności natychmiastowej (gotówkowej) obliczany za pomocą wzoru:

 

 

W związku z tym, że najpłynniejszymi składnikami aktywów są środki pieniężne oraz krótkoterminowe papiery wartościowe to pomocny do analizy spółki może być także ten wskaźnik.  Jego wartość wynosząca 1 oznacza, że zobowiązania krótkoterminowe jednostki są w całości pokryte przez zasoby środków pieniężnych oraz krótkoterminowe papiery wartościowe. Jest to równoznaczne ze zdolnością spółki do natychmiastowego regulowania wymagalnych zobowiązań krótkoterminowych. Jeżeli spółkę cechują bardzo niskie wskaźniki płynności można przypuszczać, że występują w niej trudności finansowe, natomiast jeśli utrzymują się one na zbyt wysokich poziomach to może być to objawem złego zarządzania majątkiem obrotowym w spółce.  

 

Wskaźniki zadłużenia

Wskaźniki zadłużenia informują o tym, w jakim stopniu spółka finansuje swój majątek kapitałem obcym, a w jakiej części kapitałem własnym. Zwiększanie długu w strukturze pasywów niesie za sobą dwie ważne konsekwencje. Zwiększa się ryzyko działalności spółki w związku z obowiązkiem zwrotu pożyczonych środków. Zwiększa się także rentowność kapitału własnego, ze względu na efekt działania dźwigni finansowej.

Wskaźnikiem uwzględniającym w swej strukturze zarówno zadłużenie długo- jak i krótkoterminowe jest stopa zadłużenia, wyrażana wzorem:

 

 

Ogólnie przyjmuje się, że wartość tego wskaźnika nie powinna być wyższa niż w granicach 0,5-0,67. Każda wartość powyżej tego poziomu możne świadczyć o tym, że przedsiębiorstwo w przypadku złej koniunktury jest narażone na ryzyko niemożności spłaty swoich zobowiązań.

 

Drugim wskaźnikiem obrazującym strukturę zadłużenia jest wskaźnik zadłużenia kapitałów własnych. Jego wartość powinna wynosić co najmniej 1, a interpretacja jest podobna do interpretacji stopy zadłużenia.

 

 

 

Kolejnym wskaźnikiem bardzo przydatnym do oceny zadłużenia w spółce jest wskaźnik pokrycia obsługi długu zyskiem operacyjnym (EBIT).

 

 

Wskaźniki rentowności

Wskaźniki rentowności dostarczają zintegrowanych informacji, o tym jakie są rezultaty finansowe wykorzystania majątku spółki. Umożliwiają one wieloaspektową analizę sytuacji finansowej jednostki, uwzględniając dane pochodzące zarówno z bilansu, jak i rachunku zysków i strat. Ogólna ich konstrukcja polega na przyrównaniu efektów działalności do wielkości majątku lub sprzedaży, dzięki której uzyskało się te efekty.Istotnym aspektem wskaźników rentowności jest fakt, że ich poziom powinien być co najmniej równy stopie rentowności oczekiwanej przez inwestorów. Można powiedzieć, że większe wartości wskaźników z tej grupy, świadczą o lepszej efektywności spółki.

 

Wskaźnik rentowności sprzedażypozwala na ustalenie, w jakim stopniu przychody ze sprzedaży przekładają się na osiągnięty zysk netto. Wyrażony jest on wzorem:

 

Interpretacja tego wskaźnika jest relatywnie prosta, gdyż wskaźnik ten pokazuje, ile groszy zysku netto spółka osiągnęła z każdej złotówki przychodów ze sprzedaży. W celu określenia efektywności jednostki należy porównać stopę rentowności sprzedaży danego przedsiębiorstwa, ze średnią wartością ROS dla branży, w której działa jednostka. Jeżeli wartość wskaźnika osiągana przez spółkę jest niższa, może to znaczyć, że nie jest w stanie ona uzyskać odpowiednio wysokich cen dla swoich produktów lub też generuje wyższe koszty w porównaniu do innych spółek w danym sektorze. Jeżeli wskaźniki rentowności utrzymują się na poniżej średniego poziomu przez dłuższy okres czasu jest to sygnałem, że jednostka ma problemy, co skutkuje brakiem konkurencyjności i w perspektywie może oznaczać konieczność zaprzestania działalności.

Warto również wspomnieć o wskaźnikach, za pomocą których wyznaczyć możemy rentowność majątku oraz rentowność kapitału własnego. Formuła obliczania obydwu wskaźników jest bardzo podobna do wzoru na rentowność sprzedaży. Jest to więc stosunek zysku netto do odpowiednio aktywów ogółem (ROA) i kapitału własnego (ROE). Interpretacja każdego z tym wskaźników jest analogiczna, czyli ilość groszy, które spółka generuje z każde złotówki aktywów / kapitału własnego

 

 

Ważne jest również analiza marży, jaką spółka osiąga ze sprzedaży. Najpopularniejszym wskaźnikiem, który można tu zastosować jest marża EBIT. Jest to stosunek zysku operacyjnego (EBIT) do przychodów ze sprzedaży. W każdym zdrowym przedsiębiorstwie marża ta powinna być dodatnia. 

 

Wskaźniki obrotowości

 

Ta grupa wskaźników informuje o działalności operacyjnej spółki, a dokładniej mówiąc o efektywności polityki gospodarowania zapasami, należnościami oraz zobowiązaniami. Podstawowo wyróżnia się wskaźniki o następujących wzorach.

 

 

Wskaźnik cyklu zapasów informuje, przez ile średnio spółka magazynuje swoje produkty. Wskaźnik cyklu należności pokazuje, ile średnio przedsiębiorstwo musi oczekiwać na zapłatę od swoich odbiorców. Im te cykle są większe, tym mniej efektywniej jest zarządzana spółka. Wskaźnik cyklu zobowiązań informuje o tym, ile średnio spółka zalega z regulowaniem swoich długów. Im jest on większy, tym spółka ma dłużej możliwość korzystania z darmowego finansowania krótkoterminowego. Przy obliczaniu tego wskaźnika należy uwzględniać tylko zobowiązania krótkoterminowe (handlowe). Wskaźnik konwersji gotówki pokazuje, ile średnio czasu potrzeba, aby zainwestowane w produkcje środki, wróciły do spółki w formie zapłaty za sprzedane produkty.

 

Wskaźniki rynkowe

 

Jest to ostatnia grupa wskaźników, o której należy wspomnieć stosując analizę wskaźnikową. Wskaźniki reakcji rynku informują w jaki sposób dana spółka postrzegana jest przez inwestorów, zarówno w kontekście dotychczasowej działalności, jak i perspektyw. Zazwyczaj jeżeli wskaźniki płynności, zadłużenia i rentowności są korzystne, korzystnie również kształtują się wskaźniki rynkowe. Analogicznie, można stwierdzić, że jeżeli wskaźniki rynkowe kształtują się poniżej średniej branżowej, sugeruje to możliwe problemy finansowe spółki. Wykorzystywanie do ich obliczania cen rynkowych przemawia za stosowaniem tych wskaźników, jako adekwatnego miernika, jako że ceny rynkowe są zazwyczaj najlepszą oceną kondycji przedsiębiorstwa.

 

Jednym z najczęściej stosowanych wskaźników reakcji rynku jest wskaźnik cena / zysk (C/Z). Mówi on, ile razy obecna cena przewyższa zysk netto na jedną akcje. Innymi słowy wskaźnik ten mówi po ilu latach wypłacony zysk netto pozwoliłby na pokrycie kosztów zakupu takiej akcji  Wyrażony jest on wzorem:

 

Ogólna interpretacja mówi, że im niższa jest wartość wskaźnika C/Z, tym bardziej opłacalne jest zainwestowanie w taką spółkę, gdyż spółka osiąga wysokie zyski przy relatywnie niskiej cenie akcji.

Kolejnym wskaźnikiem z tej grupy jest wskaźnik cena rynkowa / wartość księgowa (C/WK). Obliczany jest za pomocą formuły:

 

 

Wskaźnik ten opisuje stosunek kapitalizacji spółki do jej wartości księgowej, czyli wartości majątku pomniejszonego o zobowiązania. Im ten wskaźnik mniejszy tym bardziej opłacalne jest inwestowanie w daną spółkę.

 

Kolejnym wskaźnikiem jest wskaźnik ceny do przychodów ze sprzedaży (C/S). Jego interpretacja jest analogiczna do wskaźnika C/Z.  Wyraża się on wzorem.

 

Ważnym wskaźnikiem dla akcjonariuszy, którzy przykładają uwagę do zysku wypłacanego przez spółkę jest stopa dywidenda. Jest to stosunek dywidendy na jedną akcję do ceny rynkowej akcji. Pokazuje on, jaką stopę zwrotu można uzyskać z wypłaconej dywidendy.

 

 

Kolejnymi wskaźnikami wartymi przeanalizowania są wskaźniki zysku na akcje (ang. EPS), dywidendy na akcje (ang. DPS) oraz inwestycji na akcje (ang. IPS). Ogólna należność tych wskaźników wyraża się równaniem EPS=DPS+IPS. Każdego roku, gdy spółka osiągnie dodatni wynik finansowy, walne zgromadzenie akcjonariuszy decyduje, w jakim stosunku podzielić go na dywidendę oraz zysk reinwestowany w spółce

 

Podsumowując, analiza wskaźnikowa jest bardzo przydatnym narzędziem dla oceny sytuacji finansowej w spółce. Wyniki otrzymane po obliczeniu konkretnych wskaźników powinny być w pierwszej kolejności porównane ze średnimi wynikami osiąganymi w danej branży, bowiem tylko taki punkt odniesienia może zapewnić porównywalność danych. Udział poszczególnych aktywów, w ogóle majątku jest bowiem różny dla poszczególnych sektorów działalności. Np. jednostki produkcyjne cechuje zazwyczaj wysoki udział środków trwałych, podczas gdy spółki działające w obszarze IT, opierają swoją działalność głównie na zasobach niematerialnych. Jeżeli analizowana spółka osiąga wyniki niższe niż średnie wartości w branży, jest to sygnał ostrzegawczy, mogący świadczyć o złej kondycji finansowej jednostki. Dokonując porównania otrzymanych wartości poszczególnych wskaźników, należy również zwrócić uwagę, czy odchylenia od średniej mają charakter krótko- czy też długookresowy. Negatywne odchylenia długoterminowe mają bowiem dużo poważniejszy charakter, gdyż sugerują, że jednostka nie radzi sobie z problemami i w dalszej perspektywie będzie musiała zaprzestać swojej działalności. Bardzo ważnym elementem przeprowadzania analizy wskaźnikowej jest badanie dynamiki wskaźników. Kiedy ustalimy już wartość odchyleń od średniej branżowej i ich charakter czasowy, warto ustalić, czy zmiany ten nasilają się, czy też słabną w czasie.

 

 

Infolinia Biura Maklerskiego 19 503
2012 © Alior Bank S.A. Korzystanie z serwisu odbywa się na zasadach określonych w Regulaminie Korzystania z Portalu Internetowego Alior Bank S.A.
Realizacja: Ideo
Zgłoś uwagę